Geçmiş Zaman ve ING: Dilbilgisel Bir Tartışma
Türkçede geçmiş zaman kullanımı, dilbilgisel açıdan oldukça dikkatle incelenmesi gereken bir konudur. Özellikle “ING” ekinin geçmiş zamanla ilişkisi, dilbilimciler ve Türkçe öğretmenleri arasında yıllardır süregelen bir tartışma alanıdır. Bu yazıda, geçmiş zaman bağlamında “ING” ekinin nasıl kullanıldığını tarihsel perspektifte inceleyecek, günümüzdeki akademik tartışmalara ışık tutacak ve dilbilgisel açıdan doğru kullanımı ortaya koyacağız.
Geçmiş Zaman ve “ING” Ekinin Tarihsel Arka Planı
Türkçede geçmiş zaman ekleri, dilin evrimi içinde farklı aşamalardan geçmiştir. Eski Türkçede, geçmiş zaman fiil ekleri genellikle “mış”, “miş”, “du” ve “dü” gibi eklerle ifade edilirdi. Ancak zamanla, bu eklerin yerine farklı yapılar da gelişmeye başlamıştır. İngilizcedeki “ing” ekinin Türkçeye kaynaşması, özellikle son yüzyılda batılı dillerle olan etkileşimler sayesinde daha belirgin hale gelmiştir.
İngilizce ve Türkçe arasındaki dilbilgisel farklar, bu iki dilin cümle yapılarını oldukça farklı kılmaktadır. Ancak Türkçede, geçmiş zaman fiilleriyle birlikte İngilizce “ing” ekinin kullanımı, özellikle gençler arasında yaygınlaşmıştır. Özellikle İngilizce eğitimine sahip bireyler, bu ekleri yanlışlıkla Türkçeye entegre edebilmekte ve “ing” ekini geçmiş zamanla birlikte kullanabilmektedirler. Ancak bu kullanımlar dilbilgisel olarak doğru değildir.
Günümüzdeki Akademik Tartışmalar ve “ING” Kullanımı
Türk dilbilimcileri, geçmiş zaman ve “ING” ekinin Türkçede doğru kullanımı üzerine farklı görüşler ortaya koymuşlardır. Bu konuda yapılan en önemli tartışmalardan biri, “ING” ekinin geçmiş zamanla nasıl ve hangi durumlarda kullanılabileceğidir. Dilbilimciler, özellikle İngilizcedeki -ing ekinin Türkçeye nasıl entegre olduğu üzerinde yoğunlaşmaktadırlar.
Birincil tartışma noktası, “ING” ekinin Türkçede geçmiş zamanla birlikte kullanılıp kullanılamayacağı üzerinedir. Türkçede geçmiş zaman, genellikle “-di” ekinin veya “-mış” ekinin kullanılmasıyla yapılır. Bu durum, geçmişte tamamlanmış bir eylemi veya deneyimi anlatırken kullanılan eklerdir. İngilizcedeki “ing” eki ise genellikle şimdiki zaman veya eylemin devam ettiğini belirtir.
Ancak Türkçeye entegre olan bazı “ing” kullanımları, özellikle gençler ve sosyal medyada yoğun bir şekilde karşılaşılan bir dil biçimi haline gelmiştir. Bu tür kullanımlar, özellikle İngilizceye aşina olan bireyler tarafından yanlışlıkla “şu anki bir eylemi geçmişte yapmak” anlamında kullanılabilmektedir. Bu bağlamda, dilbilimciler, Türkçede “ING” ekinin geçmiş zamanla birlikte kullanılmasının dilin özüne zarar verdiği görüşündedirler.
Geçmiş Zaman ve “ING”: Dilbilgisel Doğruluk
Dilbilgisel açıdan, geçmiş zamanın yanında “ING” ekinin kullanılması, doğru değildir. Türkçede geçmiş zamanın ifade edilişi, dilin yapısal kurallarıyla doğrudan ilişkilidir. Geçmiş zamanın kullanımı, özellikle “-di” ve “-miş” ekleriyle yapılır ve bu yapılar, eylemin zaman içindeki tamamlanmışlığını veya geçmişte yaşanmış bir durumu belirtir.
Örneğin, “Yemek yedi” cümlesinde, “-di” ekinin kullanımı geçmişte tamamlanan bir eylemi anlatırken, “Yemek yiying” gibi bir kullanım dilbilgisel olarak yanlıştır. Bu tür bir kullanım, Türkçede anlam bozukluklarına yol açar ve dilin doğal akışını bozar. Geçmiş zamanda “ING” kullanımı, dilin özüne ters düşer ve yanlış anlamlar ortaya çıkarabilir.
Sonuç: Geçmiş Zaman ve “ING” Ekinin Dilbilgisel İlişkisi
Geçmiş zamanın kullanımı ve “ING” ekinin Türkçeye nasıl entegre edildiği, dilbilimsel açıdan önemli bir tartışma konusudur. İngilizce ve Türkçe arasındaki yapısal farklar, bu tür kullanımların neden doğru olmadığını açıkça ortaya koymaktadır. Türkçede geçmiş zaman ve “ING” ekinin birlikte kullanılması, dilin yapısal kurallarıyla çelişmektedir.
Türkçede geçmiş zamanın doğru kullanımı, “-di” ve “-mış” gibi eklerin kullanımıyla sağlanır. Dilin doğru ve etkili kullanımı için, geçmiş zamanla “ING” ekinin bir arada kullanılmasından kaçınılmalıdır. Bu, hem dilin doğru anlaşılmasını sağlar hem de dilbilgisel doğruluğu korur.
Sonuç olarak, dilin doğru kullanımı, dilbilimsel kurallara sadık kalınarak gerçekleştirilmelidir. “Geçmiş zamanda ING gelir mi?” sorusunun yanıtı net bir şekilde hayırdır. Geçmiş zaman, Türkçede özel eklerle ifade edilir ve “ING” ekinin geçmiş zamanla kullanımı, dilin yapısına aykırıdır.
Girişte konu iyi özetlenmiş, ama özgünlük azıcık geride kalmış. Kısa bir yorum daha eklemek isterim: Basit geçmiş zaman nasıl kullanılır? Simple past tense (geçmiş zaman), geçmişte gerçekleşmiş ve bitmiş olayları anlatmak için kullanılır. Bu tense’in cümle yapısı şu şekildedir : Örnek cümleler : Simple past tense’de fiillerin ikinci hali iki şekilde oluşur : Olumsuz cümlelerde “didn’t” yardımcı fiili kullanılır ve fiil yalın haliyle yer alır. Soru cümlelerinde ise “did” yardımcı fiili özneden önce gelir. Özne. Fiilin ikinci hali (V2). Nesne. I went to Ankara last week. – Geçen hafta Ankara’ya gittim. We completed this job last year. – Biz bu işi geçen sene tamamladık.
Barış! Sevgili dostum, sunduğunuz yorumlar yazının entelektüel düzeyini yükseltti ve onu daha değerli bir metin haline getirdi.
Metnin başı düzenli, fakat özgün bir bakış açısı biraz eksik kalmış. Benim gözümde olay biraz şöyle: Sürekli geçmiş zaman nasıl kullanılır? Sürekli geçmiş zaman (Past Continuous Tense) , geçmişte belirli bir süre boyunca devam eden olayları ifade etmek için kullanılır. Cümle yapısı : Özne + was/were + fiil (-ing eki almış hali) + nesne. Örnek cümleler : Kullanım alanları : I was carrying her books when she was exercising. ( O egzersiz yaparken onun kitaplarını taşıyordum.) We were cleaning the house all day. ( Bütün gün evi temizliyorduk.) They were washing the dishes while I was doing homework. ( Ben ödev yaparken onlar bulaşıkları yıkıyorlardı.
Nil! Katkınızla makale hem içerik hem de ifade yönünden çok daha nitelikli hale geldi.
Geçmiş zamanda ING gelir mi ? başlangıcı açık anlatılmış, fakat detaylar sanki sonraya bırakılmış. Konu hakkındaki kısa fikrim şu: Görülen ve duyulan geçmiş zaman nasıl ayırt edilir? Görülen ve duyulan geçmiş zaman arasındaki fark, eylemin nasıl algılandığına bağlıdır: Görülen Geçmiş Zaman : Olayın görüldüğü, tanık olunduğu eylemleri ifade eder . Bu zaman ekleri “-dı, -di, -du, -dü” şeklindedir . Örnek: “Ali okula gidiyordu” . Duyulan Geçmiş Zaman : Olayın görülmediği, tanık olunmadığı, sadece duyulduğu eylemleri ifade eder . Bu zaman ekleri “-mış, -miş, -muş, -müş” şeklindedir . Örnek: “Ali okula gitmiş” . Görülen Geçmiş Zaman : Olayın görüldüğü, tanık olunduğu eylemleri ifade eder .
Emine!
Önerilerinizle tamamen hemfikir değilim ama teşekkür ederim.
Geçmiş zamanda ING gelir mi ? hakkında giriş bölümü okuması kolay, fakat etki gücü düşük kalmış. Burada eklemek istediğim minik bir not var: Öğrenilmiş geçmiş zaman kipi örnekleri Öğrenilen geçmiş zaman kipi örnekleri şunlardır: “İstanbul’a dün epeyce kar yağmış” (Başkasından öğrenilmiş). “Ben görmeyeli epey büyümüşsün” (Sonradan fark edilmiş). “Keloğlan bir de bakmış ki…” (Masal üslubu). “Dün tüm ödevlerimi bitirdim” (Bilinen, tanık olunan). “Elektrikler kesilince buzdolabındaki tüm yiyecekler bozulmuş” (Kendi kendine fark edilen durum).
Demir!
Kıymetli yorumlarınız sayesinde yazının kapsamı genişledi, içerik daha zengin hale geldi.
Girişte acele edilmemiş; Geçmiş zamanda ING gelir mi ? yavaş yavaş ele alınıyor. Buradaki temel mesele aslında Basit geçmiş zaman nasıl kullanılır? Simple past tense (geçmiş zaman), geçmişte gerçekleşmiş ve bitmiş olayları anlatmak için kullanılır. Bu tense’in cümle yapısı şu şekildedir : Örnek cümleler : Simple past tense’de fiillerin ikinci hali iki şekilde oluşur : Olumsuz cümlelerde “didn’t” yardımcı fiili kullanılır ve fiil yalın haliyle yer alır. Soru cümlelerinde ise “did” yardımcı fiili özneden önce gelir. Özne. Fiilin ikinci hali (V2). Nesne. I went to Ankara last week. – Geçen hafta Ankara’ya gittim. We completed this job last year. – Biz bu işi geçen sene tamamladık.
Belda Uçar!
Katkınız metni daha düzenli hale getirdi.
İlk satırlar gayet anlaşılır, yalnız tempo biraz düşüktü. Benim bakış açım biraz daha şöyle ilerliyor: Değildir kelimesi geçmiş zamanda olabilir mi? “Değildir” kelimesi geçmiş zaman eki almaz, çünkü ek fiilin olumsuzu olarak kullanılır. Going to geçmiş zamanda kullanılabilir mi? Hayır, “going to” geçmiş zamanda kullanılmaz . “Going to”, planlanmış veya kesinleşmiş gelecekteki olayları ifade etmek için kullanılır. Ayrıca, bir şeyin olacağına dair güçlü bir kanıt varsa da “going to” tercih edilir. Geçmiş zaman için ise “will” veya “past tense” (di’li geçmiş zaman) kullanılır.
Uzun!
Fikirleriniz yazının akademik yönünü güçlendirdi.
Geçmiş zamanda ING gelir mi ? açıklamalarının başlangıcı yeterli, yalnız hız biraz düşük kalmış. Benim bakış açım biraz daha şöyle ilerliyor: Feeding’in geçmiş zamanı nasıl? “Feed” fiilinin geçmiş hali “fed” şeklindedir. Geçmiş zamanda idi nasıl kullanılır? “İdi” geçmiş zaman yardımcı fiili ile kurulan bazı cümleler: Kesin Geçmiş Zaman : “O gün hava çok güzeldi, güneş parlıyordu”. Hikaye Anlatımı : “Geçen yıl tatile gitmiştik”. Geçmişteki Durum : “İstanbul’da yaşıyordum, hayat çok farklıydı”. Duyulan Geçmiş Zaman : “Saliha’nın memleketi Trabzon’muş”. Şart Cümlesi : “Bana çok önce haber vermeliydin”.
Buse!
Yorumlarınız metni daha dengeli hale getirdi.
başlangıcı hoş, sadece bazı cümleler biraz genel durmuş. Küçük bir hatırlatma yapmak isterim: Feeding’in geçmiş zamanı nasıl? “Feed” fiilinin geçmiş hali “fed” şeklindedir. Geçmiş zamanda idi nasıl kullanılır? “İdi” geçmiş zaman yardımcı fiili ile kurulan bazı cümleler: Kesin Geçmiş Zaman : “O gün hava çok güzeldi, güneş parlıyordu”. Hikaye Anlatımı : “Geçen yıl tatile gitmiştik”. Geçmişteki Durum : “İstanbul’da yaşıyordum, hayat çok farklıydı”. Duyulan Geçmiş Zaman : “Saliha’nın memleketi Trabzon’muş”. Şart Cümlesi : “Bana çok önce haber vermeliydin”.
Ceren!
Değerli yorumlarınız için minnettarım; yazıya eklediğiniz bakış açıları hem estetik hem de akademik değer kattı.